Terapi odasından damıtılmış, sade ve dürüst yazılar. Tanı koymaz; düşünmeye alan açar.

Bir bebeğe sahip olmak mutluluk verir derler. Peki ya hissedilen sadece yorgunluk, boşluk ve suçluluksa? Bu, çok yaygın ve tedavi edilebilir bir durumdur.

Ergenlik gibi, annelik de büyük bir kimlik dönüşümüdür. "Matresans" denen bu sürecin sancılı olması, bir şeylerin yanlış gittiği anlamına gelmez.

Sosyal medyanın kusursuz anneleri arasında kendini yetersiz hissetmek kolay. Oysa çocuğun ihtiyacı mükemmellik değil, tutarlı sevgi.

Her şeyi tek başına yapmak fedakârlık sayılır ama çoğu zaman tükenmeye götürür. Yardım istemek zayıflık değil, akıllıca bir sağkalım stratejisidir.

Pek çok anne "benden zoru var" diyerek erteler. Oysa terapi yalnızca kriz için değil, zorlandığın her an için vardır.

Düşük ya da kayıp, çoğu zaman görünmez ve yalnız yaşanan bir yastır. Oysa bu da gerçek bir kayıptır ve yası tutulmayı hak eder.
Randevu için takvimden saat seçebilir; aklınızdaki bir soruyu da buradan iletebilirsiniz.