Sevdiğimiz biri yas tutarken çoğumuz ne söyleyeceğimizi bilemeyiz. "Doğru" cümleyi bulamamaktan korkar, bazen de bu yüzden hiçbir şey söylemeyiz. Oysa en çok yardımcı olan şey, çoğu zaman söz değildir.
Yas tutan biri için en değerli şey, yanında durabilen bir varlıktır. "Geçecek", "güçlü ol", "en azından..." gibi cümleler iyi niyetli olsa da çoğu zaman acıyı küçültür.
Söz yerine varlık
"Yanındayım", "Anlatmak istersen buradayım", ya da sadece sessizce orada olmak; bunlar en çok iyileştiren şeylerdir.
Acıyı düzeltmeye çalışmamak
Yas çözülmesi gereken bir problem değildir. Birinin acısını düzeltmeye çalışmak yerine ona tanıklık etmek, çoğu zaman en büyük armağandır.