Mükemmeliyetçilik "en iyisini yapmak" değil, "asla yeterli olmamak" hissidir.
Hata korkusu yüzünden başlamayı erteler, bitmiş işi bile küçümseriz; bu da sürekli bir yetersizlik üretir.
Sağlıklı hedef "mükemmel" değil, "yeterince iyi"dir; ironik biçimde sonuç da çoğu zaman daha iyi olur.