Birçoğumuz dinlenmeyi, önce hak etmemiz gereken bir ödül gibi görürüz. "Şunu da bitireyim, sonra dinlenirim" derken, o "sonra" hiç gelmez.
Oysa dinlenmek bir ödül değil, bir ihtiyaçtır; tıpkı su ve uyku gibi. Onu ertelemek, kısa vadede üretkenlik gibi görünse de uzun vadede tükenme getirir.
Suçluluğu tanımak
Dinlenirken hissedilen suçluluk genellikle öğrenilmiş bir sestir. Onu fark etmek, ona itaat etmek zorunda olmadığını görmenin ilk adımıdır.
İzin vermek
Kendine dinlenme izni vermek, kendine değer vermenin sessiz bir biçimidir. Ve bu izin çoğu zaman dışarıdan değil, içeriden gelmelidir.